Evet, ediyorum...

Şehvetini olduğu kadar şefkatini de istemek gerek aşkın. Ayakta duramadığında gövde, yerinde duramadığında yoldaş olmak için.

Bundan 1 yıl önce "yes, I do" dedik; yaparık, hallederik. Fazla iddialı bir söz, tutamazsanız birbirinizi üzmeyin dediler. Oyunun sonu da değildi, "happily ever after" da... İnişlerimiz-çıkışlarımız, virajlarımız ve kafa karışıklıklarımız oldu. Hollywood filmi çekmiyorduk sonuçta, insandık.

Tüm sorunları çözümlere kavuşmasa da, her yanına dünden razı olmasa da, düşmesini de kalkmasını da birlikte becermek isteyen bir insancık olarak sevmeyi kalıplara sığıştırmadan seviyorum onu ben...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Evlilik nasıl gidiyor?

Uppsala'dan Fulden

Onlar expat de biz gurbette miyiz?