Overthinking yılına veda siktiri

Bu sabah telefonuma gelen bir yeni yıl mesajıyla uyandım. Kendim pek öyle mesaj, kutlama delisi olmadığımdan bakıp geçtim. Ama sonrasında mesajı yeniden okuduğumda içimde güzel hisler uyandı. Sonra ben de sevdiklerime yeni yıl dilekleri ilettim. Aynı mesajı 10-15 kişiye gönderdim, evet, toplu mesaj denip burun kıvrılanlardan biriydi. Ama hem hayatımda yer alan bu güzel insanlar için minnet duydum, hem de hislerimi bir şekilde onlara açmak istedim. Neden şimdi hayatımda ilk kez böylesi bir yakınlaşmadan keyif aldım bilmiyorum. Belki arkadaşlıkların kıymetini daha iyi bilir oldum, yaşım geldi; belki de hislerimi dışarı çıkarmam, onlara şöyle bir hava aldırmam gerektiğini idrak ettim.

2015 çok güzel bir yıl oldu benim için. Sevdiğim insanla çok güzel yürüyüşler, kahvaltılar, yolculuklar yaptık, yeni başlangıçlara birlikte adım attık. Kendimi kıyısında köşesinde hissettiğim hikâyelerde ışıklar birden benim üzerimde parlamaya başladı, nazara gelmedim çok şükür! (:)) Yeni bir ülkeye taşındım, yeni bir ailem oldu, kendimi yeniden yapmam gereken durumlara düştüm, çok da iyi oldu.

Öte yandan kendimi belki de hiç olmadığı kadar yıprattığım, boşa üzdüğüm, yorduğum bir yıl oldu 2015. Yaşadığım mutlulukları sorgulaya sorgulaya kendime mutluluğumu yaşatmadığım, kaygılarımla şu anımı da, muhtemelen sonrakileri de soldurduğum ruh hallerine girip çıktım. İyi ki de çıktım, kalmadım oralarda.

Bu sabah toplu mesajımı teker teker attığım arkadaşlardan birinin sorgulayan yanıtı karşısında "ne bu overthinking?" oldum. Sürekli bir kabuk içi kabuk içi ... kabuk içi kabukta yaşarken kendimizi bu kadar savunmanın ne alemi var ki? diye de düşündüm. Güzel bir söz karşısında, teşekkürler demek yerine sorgulamaya geçmek ya da utanmak, o güzel sözü hak etmediğini düşünmek bize ne kazandıracak? Overthinking'e değmeyecek kadar küçük bir nokta değil miyiz kainatta?

2016'dan beklentilerim yok değil. Şu an bir fjorda bakan manzaramda ağaçların ve gökteki tek martının olduğu yere doğru bana iyi gelen şeyleri düşünüyorum. Sevgilim, sıcak bir sohbet, insanlarla paylaşım içine girmek, durulmak, sakinlemek, basite almak yardımcı oluyor. Kendini sıkmadan, zorlukların da insan olmanın bir parçası olduğunu kabul ederek (yazar burada ailesiyle olan sıkıntıların nereye bağlanacağını merak ederken kendine düşen bazı adımları atmaya yavaştan niyetleniyor gibi sanki) daha berrak bir kalp, zihin, hayat istiyorum kendimden ve yeni yıldan.

Hepinize nice mutlu yıllar dilerim!

Bu blogdaki popüler yayınlar

Evlilik nasıl gidiyor?

Aslı Erdoğan: İnsanlar ölürken Bach açıp güzel cümleler yazamıyorsun