Dünden Kalma Gurbetçi

Cuma akşamki partide olup bitenleri Cumartesi hemen yazıcam demiştim (Ramazan boyunca da her gün yazıcam demiştim ve daha bir sürü şey) ama olmadı alkolü birazCIK fazla kaçırdım. Ve dün neredeyse bütün gün uyudum (yarım şişe kadar da beyaz şarap çıkardım).

Ramazan Ramazan teras partisi Yunanistan sonrası ne Orta Doğu mu olan modumuza (ben + beyim) iyi geldi. İlk içkinin sonunda birer birer Glamour tüttürür buldum kendimi (ciğerlerimin tek düşmanı kötü arkadaşlar). İçkileri yuvarladıkça çatı katının esintisini hissetmemeye başladık (yok ya, artık soğuk kalmadı).

Ama partilerin ilk dakikaları benim için hep zor olagelmiştir. Bir süredir görmediğin insanları gördüğün için büyük ifadeler (seni yeniden görmek ne güzel, çok uzun zaman oldu) kurmalı ya da bir anda muhabbetin içine dalmalısındır. Bende olmuyor, ben daha ziyade acaba çok mu kopuk oldum ortamdan ya diye düşünerek kendimi ortamdan koparmakla meşgul olmalıyımdır.

Bu sefer daha rahat gelişti ama. Çünkü yaş, iş, konum farklarının daha az olduğu bir ortamdı. Takım elbiseleriyle gelmemişti insanlar ve hayatta her şeyin mükemmel gittiğini iddia etmemek okeydi. İşte o sırada T. bana gurbetçiliğin bir süre sonra nasıl bağımlılık yapan bir şey olduğunu anlattı. Belki de gurbetçinin expat'e dönüşümüydü bahsettiği şey. İlk yıl, hele de böyle bir yer için ilk iki yıl zorlu geçer, dedi. Ama sonra ülkende yeniden nasıl yaşayabileceğini hayal bile edemezsin. Uzaklarda olmaktan vazgeçemezsin.

Onun bu sözünü doğru kabul edip müzikle hafif hafif salınmaya başladım. Sonra başka insanlarla konuştum, beyim de başkalarıyla. İlk kez bu partide burada yaşamaktan nefret eden insanlarla tanıştık (nasıl bir rahatlama!). İlk kez bu partide çok da açık olmayan ama zırıl geylerle tanıştık (numaralar alınsın). İlk kez bu partide başka bir Türkle tanıştık (tam bir sosyal kelebek ama şeytan tüyü da yok değil). İlk kez bu partiden ay güzel oldu ya, ne tatlı insanlar var diye ayrıldık (I got a hangover, ohooo).

Perşembe günü eski bir arkadaşın sürpriz yapmasıyla birden şehirde buldum kendimi, sonra birkaç günlüğüne Yunanistan'a gitmiş olan arkadaş da döndü, bu akşam (ve bir aylığına her akşam) Arapça kursum olacak. Elde var bir hissi mi insanı gurbetçi bunalımından çıkaran acaba?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Evlilik nasıl gidiyor?

Uppsala'dan Fulden

Onlar expat de biz gurbette miyiz?